Πάθος, μάθος

Μια διοργάνωση-στολίδι, ένας οικοδεσπότης απών

Ο Παναθηναϊκός, με μπροστάρη τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο, ανέλαβε μια τεράστια πρόκληση. Γνωρίζοντας σε μεγάλο βαθμό ότι το παιχνίδι παιζόταν με «σημαδεμένη τράπουλα», οι πράσινοι πήραν πάνω τους τη διοργάνωση του πιο εντυπωσιακού και σύγχρονου Final Four στην ιστορία της Euroleague στην Αθήνα.
Πρόκειται, όμως, για ένα Final Four από το οποίο ο ίδιος ο Παναθηναϊκός θα απουσιάζει. Στο αγωνιστικό κομμάτι —και όχι μόνο— η ομάδα αποδείχθηκε δυστυχώς αντάξια της μοίρας της καθ' όλη τη διάρκεια της χρονιάς. Ήταν κάτι που όλοι έβλεπαν, αλλά κανείς δεν τολμούσε να αρθρώσει λέξη.

Η απώλεια της αύρας και η υπέρβαση των Playoffs

Ακόμα και ο Εργκίν Αταμάν έδειχνε σε μεγάλο βαθμό να έχει χάσει τον έλεγχο και το γνώριζε καλά. Είχε πάψει να εκπέμπει την αύρα του νικητή και την απόλυτη αυτοπεποίθηση που τον διακατέχει, αποφεύγοντας να μιλήσει με σιγουριά ακόμα και για την πρόκριση στα playoffs.

Η πραγματικότητα τον επιβεβαίωσε, καθώς ο Παναθηναϊκός χρειάστηκε να περάσει από τη διαδικασία των play-in. Εκεί, βέβαια, κατάφερε να κάμψει την αντίσταση της Μονακό και να πάρει το εισιτήριο για την επόμενη φάση. Στα προημιτελικά βρήκε μπροστά του τη Βαλένθια, ίσως την πιο φορμαρισμένη και απρόβλεπτη ομάδα της διοργάνωσης.
Με την πλάτη στον τοίχο, χωρίς τον αρχηγό του, Κώστα Σλούκα, και αντιμέτωπος με προκλητικές δηλώσεις από την πλευρά των Ισπανών, ο Παναθηναϊκός πέτυχε το αδιανόητο: έκανε το 0-2 στην Ισπανία.

Η ψευδαίσθηση και η σκληρή προσγείωση

Εκείνη τη στιγμή, όλοι πίστεψαν πως η δουλειά είχε τελειώσει. Κάποιοι έσπευσαν πρόωρα να ξοδέψουν τα ταξιδιωτικά τους μίλια για να απολαύσουν το ρεπό τους. Αυτό το 0-2, αντί για εφαλτήριο, λειτούργησε ως παγίδα. Το τρίδυμο των επιτυχιών έκανε τον κόσμο να πιστέψει σε ένα θαύμα που δεν είχε γερές βάσεις.
Ήταν μια ψευδαίσθηση, γιατί η ομάδα παρέμενε άξια της μοίρας της. Τη συνέχεια δεν χρειάζεται να την αναλύσουμε εκτενώς· την έχουμε ζήσει στο πετσί μας. Αυτές τις μέρες του Final Four, μάλιστα, τη βιώνουμε ακόμα πιο έντονα.
Ο πόνος είναι βαρύς, καθώς ο Παναθηναϊκός είναι απλός θεατής, την ώρα που η ύβρις έχει κατακλύσει το ίδιο του το «σπίτι».

Μια «ασέλγεια» στο σπίτι του Επτάστερου

Αυτό που συντελείται τις τελευταίες ώρες αποτελεί μια πραγματική ασέλγεια από ανθρώπους που όλη τη χρονιά πολεμούσαν την ομάδα, τον προπονητή, τους παίκτες, τον μεγαλομέτοχο και ολόκληρο τον πράσινο οργανισμό. Μέσα ενημέρωσης και διοργανώτρια αρχή έχουν στήσει ένα προκλητικό πάρτι στο σπίτι του Επτάστερου, αφήνοντας τον κόσμο του Παναθηναϊκού χωρίς ύπνο.

Το πρόβλημα δεν είναι απλώς η ιδέα ότι μπορεί να κατακτήσει τον τίτλο ο Ολυμπιακός. Το πραγματικό χτύπημα είναι ότι όλοι αυτοί που πολέμησαν τον σύλλογο, τώρα ποζάρουν με άνεση και αέρα, κάνοντας επίδειξη δύναμης μέσα στην έδρα του επτάκις πρωταθλητή Ευρώπης. Πώς επιτράπηκε να συμβεί αυτό;

Η επόμενη μέρα και τα «βαριά λάβαρα»

Όπως και να έχει, η ιστορία έγραψε μια μαύρη σελίδα. Οι ευθύνες βαραίνουν αποκλειστικά όσους βρίσκονται εντός της ομάδας: ο κακός σχεδιασμός, η παντελής έλλειψη πλάνου και η απουσία παρασκηνιακής προστασίας οδήγησαν σε αυτό το αποτέλεσμα.

Τα λάβαρα στην οροφή είναι βαριά. Τέσσερα μάτια κοιτούν από εκεί ψηλά, από τη γειτονιά των αγγέλων, και δεν χαίρονται καθόλου με αυτό που αντικρίζουν. Γιατί δεν άντεχαν να βλέπουν το δικό τους σπλάχνο, τον Παναθηναϊκό, να δηλώνει απών από τη μεγάλη γιορτή.